Het is vandaag precies vier maanden na mijn operatie en precies twee jaar na mijn eerste aanval (zie ook: "wat er tot nu toe te melden valt"), en ik heb sinds mijn operatie geen aanvallen meer gehad!
Op maandag 3 oktober jl. heb ik een MRI-scan gehad in het AZM in Maastricht, deze was om te controleren of de operatie goed uitgevoerd is en er niet te weinig (of teveel!) weggehaald is. De MRI-scan zelf duurt ongeveer 1,5 uur, er zijn twaalf scans gemaakt die elk uit tot 130 foto's bestaan. Na de eerste paar scans is mij contrastvloeistof ingespoten, hierdoor kreeg men bij de volgende scans betere beelden.
Dinsdag 11 oktober heb ik een afspraak gehad met de neurochirurg van het het AZM, dr. Dings. Hij had de scans bekeken en vertelde ons dat de operatie geslaagd is, alles wat moest worden weggehaald was namelijk weggehaald en er was ook niets teveel weggehaald. We hebben ook nog verteld hoe het nu gaat.
Ik merk zelf dat ik een beetje ben veranderd, maar alleen maar positief. Zo heb ik zelf het idee dat ik beter met mensen kan omgaan en dat ik minder snel kwaad word (eigenlijk bijna niet meer). Dit laatste kan verklaard worden doordat in mijn rechter amygdala (een gebied dat informatie die van verschillende zintuigen afkomstig is koppelt aan emoties) een afwijking zat (de veroorzaker van de epilepsie) waardoor dit gebied waarschijnlijk 'op hol sloeg' als ik voor mijn gevoel 'aangevallen' werd en ik daardoor heel erg kwaad werd. Omdat dit gebied (amygdala) nu weggehaald is heb ik dat nu niet meer. Ook is mijn rechter hippocampus weggehaald, deze heeft o.a. een functie bij het opslaan van herinneringen. De gebieden die weggehaald zijn zaten allebei in mijn rechter slaapkwab (temporale kwab), daardoor heb ik aan de rechterkant van mijn hersenen (links op de foto) een gat zitten dat zich heeft opgevuld met hersenvocht. Dit is de MRI-scan die 3 oktober gemaakt is:
 |
| Dat 'zwarte gat' aan de linkerkant (eigenlijk rechterkant) is wat ze hebben weggehaald |
Ik begin in december in overleg met de neuroloog, dr. Arends met het afbouwen van mijn medicatie. Ik heb ook nog een keer een neuropsychologisch onderzoek bij Kempenhaeghe, dat dan wordt vergeleken met het onderzoek dat ik voor de operatie heb gehad. En over een jaar heb ik een belafspraak met de neurochirurg, dr. Dings.
5 opmerkingen:
hallo Felix klinkt echt positief zal je wel echt blij mee zijn gr uit Vols
Hé Felix, klinkt super goed allemaal!
Groetjes, Roel & Liesbeth
Hoi Felix,
Dat klinkt allemaal veelbelovend en ik moet je een compliment geven voor de duidelijkheid waarmee je deze ingewikkelde zaken uitlegt! Knap hoor!
Ik zal vanavond op de Oktoberfeesten een extra potje bier drinken op het goede nieuws! Geniet zelf ook maar van alle leuke activiteiten in Zitterd, van het fantastische weer en van de vakantie. Ik neem aan dat je in alle attracties mag? Of je er ook in wilt is nog maar de vraag! Ik word al misselijk als ik naar sommige attracties kijk.....
Hopelijk gaat het ook goed op school. Mochten we elkaar de komende dagen tegenkomen, dan vertel je het me maar!
Groetjes,
Ineke van den Aakster
Hallo Felix
fijn om te lezen dat alles zo goed verlopen is en dat je je prettig voelt, ik moet de weg nog afleggen en weet nog niet zeker of er een definitieve operatie volgt. nu vraag je je zeker af wie ik ben?? Frans is de naam en we hebben samen in februari enkele dagen in Kempenhaeghe doorgebracht- ik werd toen plotseling opgenomen in geldrop voor een pacemaker( aangezien er tijdens mijn insulten steeds hart stilstanden waren) na het plaatsen werden mijn insulten minder hevig dwz ik viel niet meer zo hevig maar de rest bleef hetzelfde, enkele maanden na het plaatsen van de pacemaker kreeg ik opeens meerdere long embolieën in beide longen en longontsteking -geen idee hoe dit kom en vanaf die tijd moest ik bloedverdunners slikken-begin juli voelde ik me niet helemaal oke en het ging steeds slechter met me -dus om een lang verhaal kort te maken,bleek het kabeltje van de pacemaker door mijn hartwand te zijn geschoten en door het slikken van de bloedverdunners het hele hartzakje gevuld te zijn met bloed-met spoed naar Maastricht om een open hart operatie te ondergaan ( een dag later en ik had niet meet geleefd) na de operatie heb ik een hevig insult gehad met alle toeters en bellen hé hé dat heb ik weer overleefd maar mijn herstel liep niet zo als het gebruikelijk was ,vreemd?? na grondig onderzoek bleek dat de wond nagedruppeld had en het hartzakhe weer vol zat en tevens was mijn borstbeen ook niet goed aan elkaar .dus weer een operatie,na 2 weken Maastricht overgeplaatst naar Sittard om te herstellen en daarna 6 weken revalidatie in Hoensbroek. Zo ik had het wel even helemaal gehad. Maar nu pak ik met frisse moed het vervolg traject weer op en wordt daarom 31 oktober verwacht voor de neuro- psychologische onderzoeken. dus ik ben zeer benieuwd wat het resultaat is want dr Arends heeft me al verteld dat een operatie mogelijk was ,maar dat deze onderzoeken voor mij de doorslag moeten geven en dat de kans maar 50/50 is en niet zoals gebruikelijk 70/30. De tijd zal het uitwijzen . ik wens je voor je toekomst heel veel geluk en succes
groetjes Frans ( die met die kale kop en flinke snor)
Hoi Felix,
Afgelopen woensdag had ik op de universiteit een gastcollege van dhr. Hendriks. Hij vertelde kort wat over jou en gaf ons de tip je blog eens te bekijken. Ik heb hem inmiddels helemaal gelezen en dat was erg interessant! Je schrijft ook duidelijk, dat is prettig. Ik ben blij voor je dat de operatie geslaagd is. Goed nieuws!
Groetjes, Mila
Een reactie posten