Vier maanden na de operatie

Nadat ik een tijd niks geschreven heb, heb ik nu weer iets om op mijn blog te schrijven.
Het is vandaag precies vier maanden na mijn operatie en precies twee jaar na mijn eerste aanval (zie ook: "wat er tot nu toe te melden valt"), en ik heb sinds mijn operatie geen aanvallen meer gehad!
Op maandag 3 oktober jl. heb ik een MRI-scan gehad in het AZM in Maastricht, deze was om te controleren of de operatie goed uitgevoerd is en er niet te weinig (of teveel!) weggehaald is. De MRI-scan zelf duurt ongeveer 1,5 uur, er zijn twaalf scans gemaakt die elk uit tot 130 foto's bestaan. Na de eerste paar scans is mij contrastvloeistof ingespoten, hierdoor kreeg men bij de volgende scans betere beelden.
Dinsdag 11 oktober heb ik een afspraak gehad met de neurochirurg van het het AZM, dr. Dings. Hij had de scans bekeken en vertelde ons dat de operatie geslaagd is, alles wat moest worden weggehaald was namelijk weggehaald en er was ook niets teveel weggehaald. We hebben ook nog verteld hoe het nu gaat.
Ik merk zelf dat ik een beetje ben veranderd, maar alleen maar positief. Zo heb ik zelf het idee dat ik beter met mensen kan omgaan en dat ik minder snel kwaad word (eigenlijk bijna niet meer). Dit laatste kan verklaard worden doordat in mijn rechter amygdala (een gebied dat informatie die van verschillende zintuigen afkomstig is koppelt aan emoties) een afwijking zat (de veroorzaker van de epilepsie) waardoor dit gebied waarschijnlijk 'op hol sloeg' als ik voor mijn gevoel 'aangevallen' werd en ik daardoor heel erg kwaad werd. Omdat dit gebied (amygdala) nu weggehaald is heb ik dat nu niet meer. Ook is mijn rechter hippocampus weggehaald, deze heeft o.a. een functie bij het opslaan van herinneringen. De gebieden die weggehaald zijn zaten allebei in mijn rechter slaapkwab (temporale kwab), daardoor heb ik aan de rechterkant van mijn hersenen (links op de foto) een gat zitten dat zich heeft opgevuld met hersenvocht. Dit is de MRI-scan die 3 oktober gemaakt is:

Dat 'zwarte gat' aan de linkerkant (eigenlijk rechterkant) is wat ze hebben weggehaald

Het litteken valt helemaal niet meer op, mijn haren zitten er net overheen en het is misschien nog een heel klein beetje rood. Ik heb ook (naar mijn gevoel) geen last van geheugenproblemen, behalve dan de bijwerkingen van de medicatie (Topamax): moeilijk op woorden komen en leerproblemen (maar ik heb het gevoel dat dat ook beter gaat).
Ik begin in december in overleg met de neuroloog, dr. Arends met het afbouwen van mijn medicatie. Ik heb ook nog een keer een neuropsychologisch onderzoek bij Kempenhaeghe, dat dan wordt vergeleken met het onderzoek dat ik voor de operatie heb gehad. En over een jaar heb ik een belafspraak met de neurochirurg, dr. Dings.