Één jaar geleden...

Nog een paar dagen en het is een jaar geleden dat de operatie plaatsvond. Het allerbeste nieuws is dat ik sindsdien geen aanvallen meer heb gehad. Ik sta weer positief in het leven en voel me goed.
Een week geleden heeft eindelijk het gesprek plaatsgevonden met Paul de Jong, ambulant begeleider van Berkenschutse/Kempenhaeghe. Bij dit gesprek waren verder aanwezig mijn mentor, laagcoördinator, mijn ouders en ikzelf. Ik wist van te voren niet wat ik van dit gesprek moest verwachten. Achteraf kan ik zeggen dat het voor heel veel duidelijkheid heeft gezorgd. Meneer De Jong heeft ons nog eens duidelijk gemaakt wat de impact van de operatie is en dat het met mij eigenlijk heel erg goed gaat. De problemen waar ik nu nog tegenaan loop zoals geheugenprobleempjes en een lage verwerkingssnelheid hebben waarschijnlijk nog veel tijd nodig om te verbeteren, dit is iets waar ik mee moet leren omgaan en wat ik zal moeten accepteren. Mijn schoolprestaties gaan vooruit, maar soms heb ik nog last van tijdgebrek bij toetsen.
In het gesprek kwam naar voren dat ik volgend jaar havo 5 zou kunnen doen, om daarna door te stromen naar het HBO. Volgens de school zou dit moeten kunnen, alhoewel zij dan "maatwerk" moeten gaan leveren. Ik heb hier een paar dagen over nagedacht en besloten de stap te maken. Nadat ik dit afgelopen woensdag aan de laagcoördinator had doorgegeven, kon ik donderdag al direct aan de slag om mijn eerste PTA te maken. We hebben afgesproken dat ik alle PTA's van havo 4 maak en dat we achteraf zullen kijken of we de resultaten zullen meetellen.
Dit betekent nog een weekje flink leren en daarna genieten van een welverdiende vakantie.

Tien maanden later...

Het is nu dik tien maanden na mijn operatie, en ik ben gelukkig nog altijd aanvalsvrij. Dat is dus goed nieuws. Helaas loopt nog niet alles zoals ik het graag zou willen, en dat is niet altijd leuk en soms frustrerend. In het dagelijks leven heb ik vrij weinig problemen, maar op school gaat het niet altijd even goed. Opvallend daarbij is dat ik dat niet bij alle vakken heb, en de problemen vooral bij proefwerken een rol spelen. Ik bereid me goed voor en heb ook geen moeite met het huiswerk, maar op de een of andere manier heb ik bij proefwerken nog altijd moeite om kennis terug te halen. Het duurt langer, en soms weet ik het helemaal niet meer. Jammer genoeg hebben wij op school maar zes toetsingsmomenten en vrijwel geen tussentijdse overhoringen, en is het daardoor voor mij moeilijk om te laten zien dat ik de stof wel beheers. Inmiddels is er naar aanleiding van een gesprek met dr. Hendriks wel ambulante begeleiding aangevraagd via Kempenhaeghe (Berkenschutse), om samen met school te kijken of we iets aan mijn probleem kunnen doen.
Ik heb 30 maart jl. een afspraak gehad met dr. Arends, neuroloog van Kempenhaeghe, en daarbij gaf hij aan dat het hem verstandiger leek om de medicatie voorlopig niet aan te passen, ik neem dus nog altijd 100 mg Topamax per dag. Ik ben het er wel mee eens, maar had gehoopt dat ik verder mocht afbouwen, omdat ik denk dat ik toch nog wat last heb van bijwerkingen, zoals koude handen en duizeligheid als ik opsta nadat ik een tijdje gezeten of gelegen heb. Gelukkig heb ik nu wel minder last van de moeite met formuleren en het niet kunnen vinden van woorden.
Ik heb binnenkort geen afspraken meer, maar ik hoop dat bij mijn volgende afspraak met dr. Arends in september iets aan mijn medicatie verandert wordt. De ambulante begeleiding zal z.s.m. worden gestart.