Nietjes

Vandaag (28 juni 2011) zijn de eerste nietjes eruit gehaald. Dit werd met een speciaal tangetje gedaan. Het verwijderen deed niet echt pijn maar was soms wel even een beetje vervelend. Twee nietjes wilden niet weg en moesten dus met een pincet verwijderd worden. Hier heeft het een heel klein beetje gebloed.

Dit zijn de nietjes

Morgen (29 juni 2011) zullen de resterende nietjes verwijderd worden. De wond ziet netjes uit en de zwelling is al minder. Verder voel ik mij nog steeds prima en lijkt het alsof de wond iets minder pijn doet. Ik rust nog steeds veel en verder lees ik, computer ik een beetje en soms verveel ik mij ook een beetje. Gisteren ben ik met mijn moeder een klein stukje gaan wandelen, dit ging goed, ik merk alleen dat er toch wel mensen naar mij kijken. Het is ook wel een flinke snee.

De zesde dag na de operatie

Het is nu zondagochtend en ik zit lekker in mijn bed met mijn laptop op mijn schoot.
Het is toch wel fijn om thuis te zijn. Ik heb hier meer rust en kan toch ook even iets anders doen ter afleiding. Ik heb nog wel hoofdpijn maar heb er geen last van. De wond begint ook een beetje te jeuken. Verder is mijn gezicht nog wel een beetje opgezwollen maar al minder blauw. Bij het eten heb ik nog een klein beetje pijn, het lijkt van mijn kaak te komen. dit was vooral in het ziekenhuis nog vervelend, nu doet het bij het openen van mijn mond alleen nog een heel klein beetje pijn (alhoewel het bijna geen pijn meer te noemen is). Wat opvalt is dat ik een beetje moeilijk loop, mijn benen zijn nog een beetje stijf door het vele liggen.
Overdag rust ik veel. Het is nog een beetje lastig om bijvoorbeeld televisie te kijken, ik kan mijn bril namelijk nog niet dragen. Ik neem mijn medicatie braaf en verder voel ik mij eigenlijk topfit.
Ik heb gisteren ook al bezoek gehad, de schoorsteen staat vol kaarten en ik heb een heleboel lekkere dingen gekregen, het lijkt wel alsof ik jarig ben! Ik vind het ook heel leuk dat ik zoveel mailtjes en reacties op mijn blog krijg, blijf dat vooral doen!

Weer thuis

Het is vrijdagmiddag 24 juni 2011, ongeveer 17.00 uur en ik zit weer thuis op de bank. Alles verloopt zo goed dat ik verder thuis mag uitzieken, en eerlijk gezegd denk ik dat ik hier meer rust heb als in het ziekenhuis (niet doorvertellen!). Ik lag namelijk niet op de kinderafdeling, maar bij 2 oude mannen en een leraar op een kamer.
De wond is vandaag nog eens bekeken en ziet er goed uit, volgende week mogen de nietjes eruit. Ik hoef alleen maar paracetamol te nemen tegen de hoofdpijn en moet natuurlijk genoeg rusten, maar dat komt wel goed.

Blauw oog

Het is fascinerend om te zien hoe vlug iemand, na een toch wel zware operatie, opknapt. Iedere keer als we bij Felix komen gaat het weer wat beter. Hij heeft vandaag helemaal alleen gedoucht en is samen met een broeder (de zuster had geen zin) een rondje over de afdeling gelopen. De hoofdpijn valt op dit moment wel mee, maar dat kan door de pijnstillers komen. Zijn rechter oog is een beetje blauw/groen geworden en de rechterkant van zijn gezicht is nog gezwollen, hierdoor kan hij zijn bril niet dragen en dus geen tv kijken. Lezen is niet zo gemakkelijk maar ook dat lukt wel. Gelukkig heeft hij een koptelefoon zodat hij naar de radio kan luisteren, maar ook dit doet hij niet zoveel. Zo heeft hij wel genoeg tijd om te rusten, en dat doet hij dan ook. De operatiewond is niet meer bedekt, en Max heeft de nietjes geteld, het zijn er 27. Het is een flinke snee, en dat is wel even schrikken als je het voor de eerste keer ziet.We hebben er foto's van maar die durven we niet in de blog te zetten omdat ze toch wel erg confronterend zijn. Felix is verder erg opgewekt, het gaat hem echt goed. Hij is wel soms een beetje traag in zijn reacties, hij denkt over zijn antwoorden meestal goed na. Maar soms is hij ook heel snel met een antwoord, niks om je zorgen over te maken dus. Ook heeft hij nog altijd veel gevoel voor humor, maar lachen doet pijn aan zijn hoofd, dus hij lacht een beetje als een boer met kiespijn. Vanwege de aanstaande proefwerkweek heb ik Felix zelf al 2 dagen niet gezien en maak ik dit bericht aan de hand van de verhalen van mijn ouders.

Naar afdeling D5

Sinds vandaag (22 juni 2011) is Felix verplaatst naar de afdeling, hij ligt nu op afdeling D5, kamer 26. Vanmorgen is hij zelfs al onder de douche geweest, natuurlijk met hulp, want hij was nog een beetje duizelig, maar nu kon hij eindelijk zijn eigen pyjama weer aan. Hij vertelde dat het ook een beetje bonkte in zijn hoofd toen hij rechtop stond. De pleister is nu helemaal van de wond af en dat is wel even schrikken. Het is een grote wond en er zitten veel nietjes in. Het ziet er wel netjes uit. Er is een klein stukje dat een beetje rood is en dat wordt in de gaten gehouden. Zijn hoofd is aan de rechterkant (waar de wond zit) ook wat gezwollen, maar nog niet blauw of zo. Dat gaat waarschijnlijk wel gebeuren. De hoofdpijn valt mee dankzij de pijnstillers en als het erger wordt kan ook dat weer via het infuus. Hij heeft nu geen infuus meer, maar de naald zit er wel nog in, ze moeten even kijken of Felix zelf wel genoeg drinkt, anders krijgt hij weer een infuus. Felix is heel erg rustig en slaapt veel, maar dat komt de genezing alleen maar ten goede. Hij reageert verder prima op alle testjes en heeft voor zover we weten nog geen aanval gehad. Alle berichtjes die voor hem binnenkomen print Mama uit en neemt ze voor hem mee. Zelf kan hij niet zo goed lezen omdat hij zijn bril niet op kan, maar hij is blij met alle aandacht.

The day after

Vandaag is mama twee keer bij Felix op bezoek geweest. Vanmorgen om half elf was hij nog erg slaperig, maar vanavond om half zeven toen we met z'n allen bij hem waren, was hij al veel fitter. Hij had zelfs alweer een beetje kleur op zijn wangen. Hij ligt nog steeds op de medium-care en dat vindt hij zelf wel prettig, want daar is het lekker rustig. Volgens de verpleging gaat hij goed vooruit, hij gedraagt zich voorbeeldig en vraagt nergens voor. Hij heeft wel last van hoofdpijn, zelfs als hij met zijn been beweegt, maar dat is vrij normaal. De foto is van vanmorgen, toen we vanavond kwamen was de wond alleen nog met een pleister bedekt. Felix vond het leuk dat we op bezoek kwamen maar was ook blij toen we weer vertrokken.

Aangekomen op de medium-care

Rond 17.30 uur is Felix aangekomen op de medium-care. Hij had vlak van te voren op de recovery nog een flinke dosis pijnstiller gehad, dit zorgde ervoor dat hij heel vast sliep. De verpleging vertelde dat hij bij aankomst op de afdeling wel even wakker was geweest en goed had gereageerd, hij wist zijn naam en ook welke dag het was.

Na een tijdje lukte het de verpleegster om Felix zover te krijgen dat hij z'n ogen open deed, toen had hij ook al vlug in de gaten dat pap en mam er waren. Hij zei dat hij zich goed voelde, maar had wel een beetje last van het drukverband. Na een tijdje viel hij weer in slaap en dat is waarschijnlijk op dit moment het allerbeste voor hem.

Operatienieuws

Vanmorgen om 7.30 uur is Felix naar de operatiekamers vertrokken, samen met Pap en Mam. Mama mocht mee totdat hij in slaap was. Felix was heel erg rustig ondanks dat hij daar geen medicatie voor had gehad. Voor de operatie is dr.Dings, de neurochirurg nog even langs geweest en heeft even verteld hoe hij ging snijden enz.

Zojuist om 14.45 uur kwam het verlossende telefoontje van dr.Dings dat de operatie in technisch opzicht goed verlopen was, er waren geen complicaties geweest. Felix gaat nu voor een paar uurtjes naar de recovery en daarna naar de medium care.

Nog één nachtje...

Nog maar een nacht in mijn eigen bed en dan ga ik logeren in het AZM.
Gisteren (17 juni 2011) bijna de hele dag bezig geweest met de vooronderzoekjes. In principe stelde dit niet veel voor, het waren vooral veel gesprekken, onder andere met de anesthesist en de assistent arts. Het begon met een kennismakingsgesprek met iemand van de afdeling, ook mocht ik al een kijkje nemen in de kamer waar ik zondagavond verwacht wordt. Natuurlijk moest ik ook even bloed laten prikken, werd mijn bloeddruk gemeten en werd er naar mijn longen geluisterd. Met als conclusie dat ik een gezonde jonge man ben (maar dat wisten wij al haha). De assistent arts heeft ons nog verteld hoe alles zal gaan en daarna ook nog een paar neurologische testjes gedaan m.b.t. het zenuwstelsel. Een van de testjes was 'puntje - watje', waarbij ik met mijn ogen dicht moest voelen of de arts met het watje of met het ruwe puntje van het doormidden gebroken houten wattenstaafje ergens mijn lichaam aanraakte. Aan het einde van de dag heeft dr. Dings, die de operatie gaat uitvoeren, nog even contact met ons gezocht om te vragen of alles duidelijk was. Aangezien ons alles duidelijk was mochten we om 16:10 uur eindelijk naar huis na een dag met vooral veel wachten.
Morgen (19 juni 2011) ga ik mijn tas inpakken en gaan mijn haren eraf, niet helemaal maar wel lekker kort. We gaan er nog een gezellige dag van maken, het is tenslotte Vaderdag en om 20:00 uur moet ik in het ziekenhuis zijn. Ze zullen nog een keer bloed prikken en verder zal er niet veel gebeuren maar vanaf dan mag ik niets meer eten.
Maandagmorgen (20 juni 2011) om 07:30 uur zal de operatie plaatsvinden. Ik maak me hier verder geen zorgen over, net als de epileptische aanvallen ben ik er zelf toch niet echt bij.
Voor wie het wil weten, ik lig op afdeling D5.
Ik vind het heel fijn dat er zoveel mensen aan mij denken en ik wil iedereen dan ook bedanken voor hun reacties en e-mails. Het geeft een warm gevoel als je weet dat er zoveel mensen aan je denken.
Dit was voor mij even mijn laatste bericht, mijn broer(-tje) Philip zal de blog blijven updaten als ik in het ziekenhuis lig.