Tien maanden later...

Het is nu dik tien maanden na mijn operatie, en ik ben gelukkig nog altijd aanvalsvrij. Dat is dus goed nieuws. Helaas loopt nog niet alles zoals ik het graag zou willen, en dat is niet altijd leuk en soms frustrerend. In het dagelijks leven heb ik vrij weinig problemen, maar op school gaat het niet altijd even goed. Opvallend daarbij is dat ik dat niet bij alle vakken heb, en de problemen vooral bij proefwerken een rol spelen. Ik bereid me goed voor en heb ook geen moeite met het huiswerk, maar op de een of andere manier heb ik bij proefwerken nog altijd moeite om kennis terug te halen. Het duurt langer, en soms weet ik het helemaal niet meer. Jammer genoeg hebben wij op school maar zes toetsingsmomenten en vrijwel geen tussentijdse overhoringen, en is het daardoor voor mij moeilijk om te laten zien dat ik de stof wel beheers. Inmiddels is er naar aanleiding van een gesprek met dr. Hendriks wel ambulante begeleiding aangevraagd via Kempenhaeghe (Berkenschutse), om samen met school te kijken of we iets aan mijn probleem kunnen doen.
Ik heb 30 maart jl. een afspraak gehad met dr. Arends, neuroloog van Kempenhaeghe, en daarbij gaf hij aan dat het hem verstandiger leek om de medicatie voorlopig niet aan te passen, ik neem dus nog altijd 100 mg Topamax per dag. Ik ben het er wel mee eens, maar had gehoopt dat ik verder mocht afbouwen, omdat ik denk dat ik toch nog wat last heb van bijwerkingen, zoals koude handen en duizeligheid als ik opsta nadat ik een tijdje gezeten of gelegen heb. Gelukkig heb ik nu wel minder last van de moeite met formuleren en het niet kunnen vinden van woorden.
Ik heb binnenkort geen afspraken meer, maar ik hoop dat bij mijn volgende afspraak met dr. Arends in september iets aan mijn medicatie verandert wordt. De ambulante begeleiding zal z.s.m. worden gestart.