Half jaar... mijlpaal bereikt?

Vandaag is het precies een half jaar na mijn operatie en tot nu toe heb ik geen aanval meer gehad. Je zou dus zeggen dat het heel erg goed met me gaat. Helaas is dat maar gedeeltelijk waar. Ik voel me super en heb de indruk dat mijn gedrag in positieve zin veranderd is. Maar ik heb op school toch nog moeite met proefwerken omdat ik die vaak niet binnen de gegeven tijd af krijg, o.a. doordat ik moeite heb met informatie terughalen. Het duurt vooral langer voordat ik een antwoord weet en soms weet ik antwoorden helemaal niet, alhoewel ik vaak tijdens proefwerken wel nog weet dat ik thuis ongeveer zo'n zelfde som geoefend/geleerd heb, en deze dan ook kon. Vaak wordt dit door leraren niet helemaal herkend, dat is misschien wel logisch, omdat het ook zo zou kunnen zijn dat ik het niet goed geleerd had. Maar ik, en ook mijn ouders, zijn er van overtuigd dat ik met meer tijd alles moet kunnen maken. Het is jammer genoeg lastig om dat duidelijk te maken aan schoolleiding/leraren, en dat is -in zekere zin- ook weer logisch, want van buiten zie je helemaal niets aan mij en daardoor worden ook hogere prestaties verwacht. Maar van binnen is er nog van alles gaande, andere hersendelen moeten namelijk de functies van de weggehaalde gebieden overnemen. Hiervoor moeten nieuwe zenuwen gemaakt worden en je hersenen moeten eigenlijk zichzelf 'heruitvinden'. Dat proces heeft zijn tijd nodig, zeker een jaar.
Hiervoor hebben we contact gehad met dr. Hendriks (neuropsycholoog Kempenhaeghe), hij geeft aan dat ik momenteel nog patiënt ben. Dat is iets wat we ons zelf ook vaak niet helemaal realiseerden, maar dus wel erg belangrijk is, thuis en op school.
Maar er is ook goed nieuws! In overleg met dr. Arends (neuroloog Kempenhaeghe) neem ik sinds 9 december drie tabletten per dag (150 mg) en vanaf 9 januari mag ik 2 tabletten per dag (100 mg) gaan nemen, i.p.v. 4 tabletten (200 mg). Dit is zeer positief, ik heb/had namelijk veel last van de bijwerkingen van mijn medicatie (Topamax), o.a. moeite met formuleren, vaker niet op woorden komen en sinds ik Topamax nam ging het ook op school steeds moeizamer. Er is een risico dat de aanvallen terug komen, maar de neuroloog en ik hebben er volledige vertrouwen in dat dit niet zal gebeuren, omdat ik de tabletten niet per direct stop en omdat alle vooronderzoeken hetzelfde resultaat gaven. In maart heb ik weer een afspraak met dr. Arends, we gaan dan kijken hoe het afbouwen van de tabletten heeft uitgepakt en misschien kan ik dan wel helemaal stoppen met mijn medicatie.
Zoals ik al zei gaat het in het algemeen goed met mij, ik kan alles, ik doe alles, ik wil alles! Ook in het muziekwereldje gaat alles goed, dat was trouwens wel even een afwachten na de operatie, het had ook kunnen zijn dat ik bijv. helemaal geen ritmegevoel meer had na de operatie. Maar het is helemaal goed gekomen, ik repeteer nog altijd wekelijks bij de Philharmonie, en nu ook even bij het 'Schiffler Sextet Sittard', dat is een sextet bestaande uit mijn familie (ik ben de derde van links):

Met deze vrolijke melodie sluit ik dit bericht af, iedereen een gezegend kerstfeest en een gezond 2012!